صادق و باعث رشد و تعالى انسان خواهد بود ، ولى اگر ناشى از جهات غير واقعى باشد مانع از رشد و موجب سقوط خواهد بود . به بيان ديگر : تا كارى واقعا حسن و نيكو ، و يا قبيح و زشت نباشد تحسين و تقبيح آن صادق و مستند به عقل نخواهد بود ، بلكه چنين تحسين و تقبيحى كاذب و سبب وقوع در كارهاى زشت و ترك كارهاى نيكو مىشود . بنابراين اگر استهزاء و مسخره كردن ديگران نسبت به گونه‌هاى مختلف عزادارى كه جزو شعائر و سبب بقاء دين است از قسم اول و دوم باشد ، خصوصا اگر وسائل ارتباط رسانى جهانى و رسانه‌هاى گوناگون بين المللى در خدمت چنين رفتار دور از عقل و خرد باشد ، و تبليغات گسترده‌اى در اين زمينه صورت گيرد ، كم كم مسلمانها و مومنان را گرفتار يك جوّ اشتباه كرده ، و سبب مىشود چيزى را كه در واقع نيكو است زشت بپندارند و چيزى كه در واقع زشت است نيكو بدانند . چنين حالتى بدترين حالتى است كه ممكن است يك جامعه گرفتار آن شود ، اين همان است كه در روايات متعددى نسبت به وقوع آن هشدار داده‌اند يعنى اينكه معروف منكر و منكر و معروف شود . وقتى افراد جامعه‌اى كار خوب و معروف و حسن را ، منكر و زشت و بد بدانند ، و كار زشت و منكر را ، معروف و نيكو ديگر فاصله‌اى با سقوط در هلاكت ابدى ندارند و براى از بين بردن آنها نياز به هيچ چيزى نيست ، بلكه آنها شتابان به سوى زشتىها به نام خوبىها مىدوند .